Oost west, thuis best

“Oost west, thuis best”, zeggen ze altijd. Of nog erger: “Home is where the heart is”. Allemaal van die gezegdes die je hoort als mensen weer terug thuis komen, of ze nou echt een lange tijd weg zijn geweest of net terugkomen van een korte vakantie.

Altijd op reis

Zelf had ik helemaal niets met deze gezegdes. Ik was het liefste altijd weg. Nog voordat ik terug was van vakantie A, keek ik al weer uit naar vakantie B. Wie wil er nou thuis zijn, als er zoveel te zien en te ontdekken valt in de wereld? Ik was dan ook vaak op pad, of het nou korte stedentrips, weekendjes weg of vakanties waren, in Nederland blijven vond ik altijd maar saai. Ik heb ook twee langere reizen gemaakt: ik ben twee maanden met een vriendin naar Australië geweest, en na mijn studie heb ik in mijn eentje zes maanden door Zuid-Amerika gereisd. Een familielid zei ook altijd op verjaardagen: “Samantha blijft niet in Nederland wonen.”

Daar had ze ook gelijk in. Drie weken na mijn reis door Zuid-Amerika, heb ik Mario leren kennen. Je raadt het nooit, maar dit was in de plaatselijke kroeg of all places. Op dat moment had Mario net een contract getekend in München. Ik had net een baan gevonden in Amsterdam, dus ik had in eerste instantie niet verwacht dat dit iets ging worden. Maar dat deed het wel, dus ja hoor, daar zat ik in een langeafstandsrelatie.

Gelukkig zagen we elkaar nog wel veel. Dat ik zo dicht bij Schiphol woonde, was ideaal. Mario moest voor zijn werk veel reizen, dus zorgde hij altijd dat hij via Schiphol vloog als hij bijvoorbeeld naar de VS moest. Hadden we lekker het weekend in Amsterdam. Ook kon ik zo eenvoudig naar München. Dat voelde ook altijd wel als een lekker weekendje weg: nieuwe plaatsen ontdekken en even weg zijn uit Nederland.

Wonen in München

Ik had altijd al in het buitenland willen wonen. Nou stond Duitsland niet bepaald bovenaan mijn lijstje, mij had je eerder in een Zuid-Europees land of in een totaal ander werelddeel teruggezien. Maar: München is echt wel een mooie, ruime en internationale stad, veel minder Duits en oubollig dan ik verwacht had. Na een jaar op en neer pendelen, hebben we daarom ook besloten dat ik ook in München ging wonen. Dat is inmiddels meer dan 3 jaar geleden.

Ons leven in München was heerlijk. We hadden een mooi, ruim en licht appartement met een tuintje. Betaalden we wel de hoofdprijs voor, maar wie doet dat niet in München. We woonden dicht bij een park en waren dan ook veel buiten.

Je kan uren door die stad slenteren met mooie gebouwen, leuke musea, en de vele parken. München is echt een groene stad, en het wordt door velen ook wel omschreven als een dorp. Ook al heeft de stad bijna 1,5 miljoen inwoners. Ik mag natuurlijk de biergartens niet vergeten. Pullen bier, Bretzens, Duits eten en grote groepen op die houten bankjes. Dat geeft toch wel echt een sfeer die je in Nederland niet terug ziet. Sowieso kun je in München relatief goedkoop en lekker eten, of je nou van traditioneel Duits of juist iets exotisch houdt.

Het hoogtepunt van het jaar was eind september/ begin oktober: het Oktoberfest. De Theresienwiese (oftwel Wies’n) wordt dan omgebouwd tot een soort van pretpark. Of in ieder geval een uit de hand gelopen kermis met grote feesttenten, Lederhosen en Drindles, liters bier, halve kippen aan het spit en Duits feestmuziek. Al deze dingen ga ik enorm missen.

Wat ik nog meer ga missen, is de omgeving van München. München ligt in Beieren in Zuid-Duitsland. In de buurt van München zijn veel meren te vinden, die misschien nog wel populairder zijn bij de Münchenaren dan het strand van Zandvoort bij Amsterdammers. Bij mooi weer trekt iedereen erop uit. En nog beter, binnen uur ben je in de Alpen. Wij houden van de natuur en zijn graag actief bezig, dus zodra het mooi weer was probeerden wij naar de Alpen te gaan. Lekker de bergen in, met na afloop een biertje in een berghut. Dit deden de overige Münchenaren ook trouwens, dus wat dat betreft waren we goed ingeburgerd. Waar we ook veel gebruik van hebben gemaakt, is de centrale ligging van München in Europa. Binnen 4 uur ben je in bijvoorbeeld Wenen, Praag of Noord-Italië.

Sociale bubbel

Het is je vast al wel opgevallen dat ik in de verleden tijd schrijf. Wij zijn namelijk vorige maand terug verhuisd naar Nederland. München is wat mij betreft wel echt een ideale stad om in te wonen, met zijn centrale ligging in Europa, een cultuur die je nergens anders vindt en een prachtige omgeving. Waarom zijn wij dan terug gegaan naar Nederland?

Het antwoord is heel simpel: hier wonen onze familie en onze beste vrienden. Wij zijn opgegroeid in dezelfde omgeving, en onze ouders en het grootste deel van onze vrienden wonen dicht bij elkaar. We gingen regelmatig terug naar Nederland. Elk weekend dat we in Nederland waren, merkten we dat het toch wel heel fijn was om weer ‘thuis’ te zijn. In Nederland ken je iedereen en heb je een groot sociaal leven, in München leefden we toch wel een beetje in een ‘sociale bubbel’ van collega’s en wat internationale kennissen. Doordeweeks of op vrijdagavond ging je nog wel eens uit eten met collega’s of had je een borrel, maar de rest van het weekend was je veel meer op jezelf aangewezen, en mis je het spontane afspreken wat in je Nederland wel doet.

Daarbovenop kwam Corona om de hoek kijken, en zeker in deze Coronatijden wil je graag in de buurt wonen van de mensen die je het meest lief hebt. De keuze was uiteindelijk dan ook vrij simpel: we gaan weer terug naar Nederland. Dus zelfs voor mij is het nu: ‘Home is where the heart is’. Oftewel: Oost west, thuis best.

1945870736 IMG 20160519 WA0031 348736 1 klein - Oost west, thuis best
Toen ik terugkwam uit Zuid-Amerika stonden mijn zusjes mij vrolijk op te wachten. Toen ik terugkwam uit München heb ik geen spandoek gezien..

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.